Τρίτη, 16 Νοεμβρίου 2010

Redundant Thoughts

Arise, in thought and spirit,
reach beyond and fetch the life you so seek,
amaze yourself and oblige your existence.

Arise my brother,  forget the prison, forget the guard,
name the game, and pity the fact
endulge in silence and scream your lungs
forever tatoo the arm...

Neglect what needs the love,
face off and live your past,
female juices and sperm of man
arise my sister and kill your heart.

Τετάρτη, 27 Οκτωβρίου 2010


I have engaged upon this journey in order to fulfill my need for atonement. I need to apologize for being so apologetic. Restart- restart.  I need not apologize for nothing. Redemption is not in my perceptive vocabulary. Sense and sensibility has been the governing force behind my fortune (or misfortune). Strange how i never came to liquify this fortune. Oxymoron is what i am. Oxy as in acidic, and moron as in Moron. An acidic moron miniature of epic proportions. Atonement for what, crime or otherwise? No need, no will. Emphatic thrusts and counterthrusts. Waves of sorrys and tsunamis of bullshit. It's so distinct in all this mess. What I need is what I am. What I want is what I will never be. And I am what I've always needed but never wanted. Locked up- brain damage.

The numbness is not as comfortable as Floyd assumed. You've been warned. The numbness is unique in its ability to remove any sound from your sight, any sight from your hearing or any thought from your limbs. The numbness hires and fires perceptions at will. It allows "little escapes" into feelings- but you always have to report right back in. I love my numbness- i guess that's a feeling. It allows for my esoteric misconception of instances not to escape into the open and ridicule my already ridiculous inexistence. It was formed a womb where the amniotic fluid is mostly formalin which preserves  tissue or cells thoughts  by reversibly cross-linking primary amino groups primal fears in proteins with other nearby nitrogen atoms in protein or DNA  grey matter through a -CH2- linkage. Enough with Wikipedia science though. Bottom line is that there is no chance for me to have a coherent thought that would lead to legible piece of writing. Love it. Have a nice day.

Τρίτη, 26 Οκτωβρίου 2010

Frantic multipolarity and the dysfunctional snail

I choose not to make any choices lately. I am a solemn repetitive force. Standing tall and bearing it all under my fake fur garments. I never make any sense and I have no stories to tell. I am what you wouldn't call normal. I am a discrepancy from everyday and every night mediocrity. An idiotic version of a genius - Unbeaten and unparalleled. I am slower than a snail and faster than a road-runner. Narcissistic appreciation of my absentee personality. The grandest of Buddhas and the tiniest of Jesuses. A predicament unmatched. Empty gaze through flaming eyes. Spread wings and flights into the deepest crevasses of infernal mist.
I guess non-choices are choices too, perpetuated by the yellow strip running down my back. Emphatically hermaphroditic fear factor entrepreneurship. It's beyond fear of the dark and it precedes fear of the light. A sustainable ecosystemic reef of fears burdening my soul with carved uselessness and randomicity of hardly spotted, fly-by pleasures. "What have I become" has no application within my universe. I've always been what I've recently discovered that I am and up until now falsely thought I've become. Fascinating, ain't it? Hard-boiled eggs bumping heads with snail shells. Is it all down to the calcium content after all? Loser take it all.
Earth and water, mud. Mud and fire, pottery. Water in pottery on fire- boiled eggs. What the f-word man? Basic deconstruction of one's construction down to the barebones identifies the humility of the notarized circulars issued by the man herself. Who has time to deconstruct and sort - who has time to identify and formulate the findings into the helix a spliced DNA strand? I believe this to be the case with me, or even the suitcase with me. I've become a pro-deconstructor. I am the de-constructed showcase of my work. I know me down to my toe nail. I identify every fear, every want, all lust, all hate and none of the love. I am, what you call, a specialist. Available for hire 24/7.
Don’t get me wrong reader…. actually don’t get me at all. I am not to be handled, especially with care. I ain’t fragile and yet I break into a million pieces by the sheer presence of a loving breath. I would have liked to be able to love this brave breath back… but… . Let it be friend, let it be. A solemn repetitive force, of avoiding all basic human interaction. A finely tuned systemic machine of dysfunctionality, lubricating the cornerstone of the philosophy of evermore – I consume therefore …you fill in the blanks. A machine so well trained and educated that it believes it’s free. You are as free as your shackles allow you.
Abundant resources sustaining a style that’s been promoted to life. Maitre d’ vie, those who are about to be stylized salute you. Laugh and cry, with the right attire and the right make-up. Anyone ever had the left attire and the left make-up? Wow, how deep. I amaze myself sometimes with the deepness of my thoughts. Corks of the world fear. Thus spoke malakustra. Have a nice day!

Πέμπτη, 19 Αυγούστου 2010

Blue-pilling into the Red...

I have not written anything in a while. I haven't thought of anything worth thinking about in more than a while. And...i have not met anyone worth meeting in ages. Good old friends, met years ago. That's it.

These are funny times- not in the sense of "making you laugh"- just funny. These are times never anticipated, with no defense mechanisms set-up, with no shelter provided. These are times where one stands naked before the napalm effect of post-meta-modernism. These are the times of the me, of the big, of the fictional reality of 1984 and of a voiced-over Metropolis. People short-circuiting left and right - myself included. People going crazy (i.e. departing from what is considered the norm as decided by the herds of know-it-all imbeciles)and women begging men they loathe to worship their aging asses- so that they can have their five minutes of heaven. Five minutes of a mental orgasmic rectificcation - to make up for a lifetime of frustration. Five minutes- "because they deserve it". Damn bitches.

People going crazy over mean motherfuckers ruling the intramatrix of this inescapable mosaic of barbed wire and landmines, posting their whereabouts on twiter and facebook. Worshiped by the "independent", "self-sufficient" women of our "dreams". Forming posses with the the male version of the previously described women and taking over the stage they inherited from their neandertal ancestry. The men and women of our time. The respected ones. The trend setters. What a bunch of horseshit. These people are real. They exist. They have manifestos (Cosmopolitan, Ok, Hello and more) and they have a communications network that supplies the mental plankton they need to grow. Their grey matter has been evolutionised into a rainbow-like magma of chewed and digested ways of thinking. Somehow these people beleive in their originality, in their uniquenes, in their freedom of thought. Yea, and i look like Rodolfo Valentino.. :) . Fucking clones of a prototype gone wrong- of a prototype that has been executed by its clones. Strong bonds of so called friendship propagate the art of cloning- masterfully directed by a motionless and yet restless and hyperactive endity of inexistence. The sublimity of this pettiness' is phenomenally profound and yet so inconspicuous- it gets in through the skin pores, penetrates the veins and boards upon the blood cells for a free ride to the welcoming mind. It sets up a control center and directs the host.

I wish i was an infected host. A part of something. A trash bag of meaningful and important nothings. I wish upon a lot of things but it ain't christmas and santa clause has been stampeded in to a bloody pulp by the Rudolf the Red-nose Raindeer and his posse.

Blue or red pill?

Παρασκευή, 30 Απριλίου 2010


Have you accepted the prophecy of your past?
Are you at peace with the war inside?
Have you breathed the poisonous air and lived to tell?
Is this lament for the joy you feel as sublime as your funeral?

I have never seized to hope for my total failure. I have neglected the omens and the prophecies of my future - forseeing a tormented past - only to meet up with them again in my parallel inexistence. What lies beneath is stepped and stomped upon. What lies above chokes on the warm rising farts of all. What is left is what lies ahead, behind, to the left and to the right....to each and every increment of a 360 degree angle...ahhhh the choices...

The choices are there not to be chosen. The chosen shall no longer be a choice but rather an anhilator of those not chosen and the insanity of sane thought shall perpetuate into crevasses of rational malpractices of "chosen" wellbeing. The more complexity added to this equation, the simpler it becomes. The calculated randomness of unequal but yet identical parameters identifies the simplicity of the prementioned complexity. I have figured out this perfectly illegible process of immobility and dementia. I have mastered this process. I am the master puppeteer....handling each and every puppet with unparalleled skill...with love and tenderness making my puppeteer so proud of me as i react to each pull of the string with the utmost grace and I dance like the bear of the gypsy man. Like the dog in front of the grammophone- listening to his masters voice.

What is the prophecy of your past? Who in the future will forsee how you shall have lived in the past? Is there an oracle for us all or is this another war to be -- with the Freuds and the Jungs and the Nietzhes and the Hesses of the future? Is this futuristic archeology a thing to look forward to or, is "what is" irrelevant to "what was" and to "what will be"? What is the prophecy of your past? Have you lived up to the prophecy? Were you graced with the presence of your messiah? Did you shoot him -crucifixion is so barbaric-? Man have you stood tall only to realise you are nothing more than a fucking midget? Have you bowed before the trash of your time? - that cancerous "chosen" wellbeing you so fiercely seeked? What is your presence and what evolved it?  Are you happy with the present past of your future?
Don't smirk. I make perfect sense...what is the prophecy of your past?

Are you at peace with the war inside? Are you at war with the peace out there? Who has installed this non bootable operating system inside you? Has it crashed yet? Is you me? Me is you...and the butterfly lies dead. There is no exotic malfunction here. This ain't no "technological breakdown" nor is it "the road to hell".  Here is the now but simoultaneously is the past and at the same time the future. You will always be "here" no matter where you are. You can never be there. Your present consist of a 100% "heres". Your past and future can be a tour of "theres". Do you get it brother? I get it...then you is me...and me is you...and alone we shall proceed in groups of individuals, in companies of loners.

Have you breathed the poisonous air and lived to tell? No you haven't brother. You tell, to think you live. There is no need to tell if you really live. Is it a matter of poison or air? It could be an antimatter of elixir and solid. But none of this makes sense to the senseless mind of an absentee. I loathe this healing process cause none is sick. What's to heal? The healthy sickness of a galloping cripple? Are you sure you wanna fuck with that? Can you mantain speed and aproach the unatainable only to realise you are going too fast for it? Brother, this is a discrace for human thought. Wasting your time, making no sense. Breathe freely, you shall die...one day.

Is this lament for the joy you feel as sublime as your funeral? My funeral, the greatest spectacle of all time. Wild dogs, hyennas and vultures all paying respect to a decent member of society who will be dearly missed by all those their lives have been touched by his wonderfull aura as a living corpse. Enjoy the feast my friends...i have plenty to offer....unless i decide to go on a diet...Then you will be pretty much fucked. Respect.

Dear god, thank you for this oportunity to kneel before you in humility and offer you my regards. It's been nice knowing you ...but now i am sure...we'll go our separate ways...You never beleived in me but i beleived in you- for a while at least.  From where i stand, you owe me some beleif dude...See you in Hell.

Τρίτη, 30 Μαρτίου 2010

Κουτσοκούμνης.....το "Κ" με "Π"

Και φτάσαμε εδώ που φτάσαμε. Trouble in Paradise. Οι "δημοκρατικές διαδικασίες" του καλοκαιριού έγιναν αποτυχημένη διακυβέρνηση. Τις πταίει? Οι μεν κατηγορούν τους δε, οι δε ντρέπονται για τους μεν και so fuckin forth.

Τι έγιναν τα diner-ακια με τους τταββάες στα Λεύκαρα?
Τι έγιναν οι συνάξεις για ψαρομεζέδες στην Πάφο μετά των εκλεκτών μπανανοκαλιεργητών?
Τι έγινε ο μουστακαλλής, παρολίγο κατάδικος, και εσχάτως αθωοθής?
Τι έγινε ο Γιώργος ο Πονηρός?
Οι Λοϊζίδιες? Οι Σάντιες? Οι Βάκηδες?
Η σπέυσασα να υποστηρίξει τον Κουτσοκούμνη\, Πιτσιλιά?
Ο πάΠουτσος και το γιούϊν του ο Κωστάκης?
O ΑΕΚΤΖΗΣ (Λάρνακας) μουχτάρης των Λατσιών?

Τι είναι αυτό που σας έταξαν, και απότυχαν να σας το παραδώσουν με αποτέλεσμα το μένος σας?

Της Πιτσιλιάς ετάξαν της ότι εννα μείνει 1ην κατηγορίαν...Εγελάσαν της προφανώς και γι'αυτό εξηγείται η "αναίδεια" της να ζητήσει να μην ισχύσει διαβάθμιση φέτος.
Του Ερμή επίσης....και μόλις πήγε να κλωνιστεί λίγο αυτή η σιγουριά παραμονής....εμίλησεν και ελάλησεν ο Φανιέρος...και όλοι βαρούσαν παλλουκοπρόσοχα.
Την Σαλαμίναν? Επέψαν την 2η κατηγορία πριν να ξεκινήσει το πρωτάθλημα.
Ο Άρης? Ναι μεν αλλά...αλλά ας πάει. 2/3...έμεινεν ο τρίτος...Επλέρωσεν την νύφη η Πιτσιλιά...ας όψεται.
Έμεινεν μας η ΑΕΛ και η Ομόνοια. Τον Απόλλωνα εβολέψαν τον και υποστήριξεν τους...και η Κυρία, από ότι φάνηκε εκ των υστέρων, ήταν στο κρεβάτι μαζί τους από την Αρχή.
Και ξεκίνησε το πρωτάθλημα με τις δύο να φωνάζουν για τις διαδικασίες του καλοκαιριού και να αντιμετωπίζουν το χλευασμό τον υπολοίπων. "Να σεβαστείτε κύριοι τις δημοκρατικές διαδικασίες" τους έλεγαν.
Και κυλούσαν όλα ομαλά στο πρωτάθλημα της νήσου των αγίων.....στο,διαχρονικά, πιο καθαρό πρωτάθλημα του σύμπαντος.

Ζήτησε το ΑΠΟΕΛ ξένους γιατί "κουντούσαν" την Ομόνοια, ήρθαν οι ξένοι.
Χάνει 2 παίχνίδια το ΑΠΟΕΛ με ξένους...και μας προέκυψε το Χατζηλιασής Παπαγαλία Show. Είπαμε να αποπροσανατολίσουμε τους πορτοκαλλί που φώναζαν για τα ευρώ του Champion's League που αντί να επενδυθούν σε παίκτες, εμπήκαν μες τα πιθάρκα....αλλά σάμπως τζαι επαράκαμεν το τσας ο Πανίκκος "χείριζομαι τη γλώσσα με λιτότητα χωρίς φανφάρες και άσκοπους επιθετικούς προσδιορισμούς" Χατζηλιασής? Ρωτώ τώρα εγώ.
Άλλη σας έδειξε...και άλλη σας έμπηξε? Αυτή που σας έταξε ήταν μεγάλη? Αυτή που σας έμπηξε? Μεγαλύτερη? Τι σας έταξε ρε κουμπάρε?
Φυσικά, από ότι φαίνεται, κάτι έταξε τζαι του Τόνυ του Δικηγόρου (τζίνου που τα προσωπικά δεδομένα..που ήταν να κινήσει αγωγή του Κουτσοκούμνη....αλλά χαρίζει του την).  Πριν λλίον τζαιρό εφώναζεν ο Φρίξος....προφανώς κάτι του έταξε τζαι τζείνου...By the way επήεν δικαστική ο Φρίξος για τις δηλώσεις του? Αν δεν επήεν, επιστραφήκαν οι λίρες πίσω σε τζείνους που επήαν πριν τες δηλώσεις του? Όλες οι μ.Φ. (μετά φρίξον) δηλώσεις είναι ok? Ενώ οι π.Φ. not ok?
Η Πέγεια πάει καλά? Ο σύνδεσμος της UEFA στην Κύπρο που έστειλε ενοχοποιητικά στοιχεία για τα ματς της Ομόνοιας και του Απόλλωνα ποιός είναι?  Η Απόφαση για το ντόπινγκ της Πέγειας? Η απόφαση "χαϊδεμα" της Δικαστικής για το ΑΠΟΕΛ? Εν για χάρην της Ομόνοιας τζαι τζείνη? Ο Φούλλης τι λέει για όλα αυτά? Έχασε το παιχνίδι από τον "χτίστην"? Τον "χτίστην" που το καλοκαίρι δεν κατάφερε καν να πείσει τον υποψήφιο , άλλης ομάδας, που υποστήριζε να κατέλθει στις εκλογές της άσπιλης ομοσπονδίας.
Τελίκα αυτός ο "χτίστης" έχει ποολληηηηηηηηηηηηήνν δύναμη, από ότι φαίνεται...
Και έτσι σκοτώνουνται μεταξύ τους...Civil war....
Περαστικά σας και εις ανώτερα....

Τετάρτη, 10 Φεβρουαρίου 2010

Καλά ξεμασκαρέματα...μασκαράδες

Έφυγε ο μασκαράς. Πήρε την συνεπαρτζιά του και αποχώρησε τάχα δοξασμένος, αιωρούμενος μαζί με άλλες ταρζανελιές ** στον τιμημένο κώλο του Ανδρός...

**Είναι οι κουραδίτσες που έχουν κολλήσει στις κωλότριχες και κρέμονται σαν τον Ταρζάν.

Τρίτη, 2 Φεβρουαρίου 2010

Greektown Music - Up in smoke

Κάηκε. Το Greektown Music κάηκε. Δύο - τρεις ώρες υπόθεση. Και κάηκαν όλα. Ποτέ δεν μου πέρασε από το μυαλό ότι θα στεναχωριόμουνα για τα ντουβάρια...αλλά να που γεμίσαν τα μάτια μου στο άκουσμα της είδησης και στο αντίκρυσμα της εικόνας.
Greektown Music, 330 South Halsted, Chicago, Illinois, 60661.
Μάης του 1994, 5 Μαΐου 1994. Πάτησα για πρώτη φορά πόδι στο μαγαζί. Ο Κώστας το έφτιαχνε. Κασέτες, δίσκοι, κομπολόγια, ελληνικές σημαίες, εφημερίδες, περιοδικά, αγαλματάκια.  Από το 1994 μέχρι το 2000 κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι. Εκεί γνώρισα φίλους μιας ζωής. Εκεί γνώρισα επίσης τους κ.κ. Νταλάρα, Αλεξίου, Παπακωνσταντίνου, Μπιθικώτση, Θεωδοράκη, Χατζιδάκη όπως επίσης και τους κ.κ. Καρρά, Γονίδη, Δημητρίου, Μητροπάνο καθώς και τις κυρίες Βανδή, Βίσσυ, Θώδη κλπ κλπ...όπως και τον κύριο Μπουγά.
Εκεί γνώρισα τους Τριπολιτσιώτες, τους Τσιπιανίτες, τους Σαλονικιούς, τους Χιώτες., τους Πειραίωτες, τους Κρητικούς....τους Έλληνες...την Ελλάδα.... με τα καλά και τα ανάποδα της.
Τα καλύτερα χρόνια της ζωής μου. Σχολείο, Greektown music, Plaka restaurant (τον πρώτο χρόνο) και Pegasus Restaurant (όλα τα επόμενα). Όσο βαριόμουν τα εστιατόρια, τόσο γούσταρα το μαγαζί.  Το έμαθα απέξω και ανακατωτά. Πολλές φορές το δούλευα μόνος. Έμαθα τα πάντα για την ελληνική μουσική....και τα πάντα για την ελληνική ιδιοσυγκρασία...

Ακόμα και την ταμπέλα εγώ την σχεδίασα.  Το πάτωμα, τους τοίχους, τον πάγκο...εγώ, ο Κώστας, ο Καλατζής και George απο το Cigarshop. "Δεκαεφτά χρόνια αναμνήσεις. Δουλειά εφτά μέρες την εβδομάδα" λέει  ο Κώστας στο βίντεο του WGN. Από τις λίγες φορές που μπορώ να πω....I feel you brother. I fuckin feel you.

Δυστηχώς δεν μπορώ να εκφράσω αυτά που θέλω. Αν και ξέρω ότι κάποια ασφάλεια θα καλύψει την ζημιά, και ότι θα ξαναγίνει το μαγαζί...δεν είναι το ίδιο. Και όπως θα έλεγα για ένα καλό φίλο...thanks for the memories...


Παρασκευή, 15 Ιανουαρίου 2010

Na sasa itakuwa nini sisi bila barbarians;

Και τώρα; Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς τους βαρβάρους;
Τους περιμέναμε, εναποθέσαμε τις ελπίδες μας απάνω τους.....αλλά τζίφος, δεν ήρθαν;
Ρώτησαν τον Κάρογιαν; Ρώτησαν τον Λυσσαρίδη, τον Λάζαρο Μαύρο, τον Σιζόπουλο, τον Περδίκη, τον Αζά, τον Αγγελίδη και λοιπούς;

Μένω μέχρι εδώ..αν και έχω πολλά να πω...
Αιωνία η μνήμη στον Α.Χατζηκωστή...και ελπίζω τα όρνια να φύγουν σύντομα......

Δευτέρα, 11 Ιανουαρίου 2010

2010 - ΚΕΦΑΛΑΙΑ 1-4

 Κεφάλαιο "ΑΓΓΙΑ ΟΛΑΝ"

Άγ-για ολάν τζιαι  κανεί...μα ήντα ωραία έκραση εν τούτη. Τωρά τελευταία εκφράζει με πολλά. Μόνο που ποττέ εν κανεί. Πάντα έσιει τζαι νάκκον παρακάτω, τζαι νάκκον παρατζει, τζαι νάκκον που τζιαμε τζαι τζιει τζαι στο τέλος της ημέρας εν ούλα πόκουππα τζιαι φτου ξανά π'αρκής.
Ρε κουμπάρε μα δηλαδή, η κατάσταση εν για να με κλαίουν οι ρέγγες. Εβαρήθηκα τα ούλλα...μα μιλούμε έτσι μαστούρα έν είχα ούτε τον τζιαιρόν που ήμουν μαστούρης. Μαύρα τζαι γέριμα. Ώστι να ταράξει το ένα μου, λύει 4 σταυρόλεξα τζαι 48 sudoku το άλλο μου... Αν μη τι άλλο ποσκολιέται εν να μου πεις. Εσιεις τζιαι εσού τα δίκια σου.
Έκοψα το τσιάρον, έσιει δκυο-τρεις-τέσσερις μήνες αλόπως. Εγίνικα όπως τον σιήρον (οϊ τζείνον με την κούππαν που σύρνει χώμαν μες στο φορτηκόν). Αφορμή βοήθα, τρώω το ίτσιαλιν μου. Θέλω φαϊν για οκτώ νοματούς για να κάμω όρεξην να φάω. Τζαι είμαι τζαι εκλεκτικός πας το φαΐν μου. Εσκέφτεις να μεν ήμουν. Τέλος πάντον, φέτι εν να κάμω διαίταν...για τουλάχιστον δκύο-τρεις-τέσσερεις ημέρες - οϊ κατανάγκην συνεχόμενες.  Εν να γινώ ένας μοντέλλος...να παραπατώ τζαι να στάσσουν ζουμιά οι γενέτζιες...μιλούμεν...γάμηε τα πουλαλούν τζαι στο λιχνεσταϊν. Πάντως τζαι τωρά που πάσιηνα έχω πολλήν επιτυχίαν με τες γενέτζιες....ειδικά μες την σχολή τυφλών...αλόπως εν σύμπτωση....

Το σίζον της Ομόνοιας έκαμα το δώρον. Εβαρήθηκα να πηέννω γήπεδο τζαι να σπάζω που το κακό μου. Τώρα σπάζω που το κακό μου πας τον καναπέν...τζαι εν ιμπόρω να ξατιμάσω τζαι πολλά φωνακτά για να μεν λαώσω την γειτονιάν...Αλόπως εννά αρκέψω να πηέννω γήπεδον πάλε. Εν ηβρέθετε η ίσια μου. Το κρατούμενον έναν ένει. Εν κλωτσούμεν..εν έχουμεν υπόθεσην..τζαι όπως είπε μου κάποτε ο φίλος μου ο Τσιουπής "Φίλε μου όσο τσανς έσιει να δεις τον τσιουπήν να δουλεύκει, τόσο τσιανς έσιει τζαι η ομόνοια να πιάει το πρωτάθλημα". Μιλούμεν, έφτασα στο συμπέρασμαν ότι είμαι άφθαρτος....Ολάν ετσακρίσαν το βλατζίν μου 500 βολές..τζαι ακόμα είμαι ζωντανός τζαι ασχολούμαι...αλλά άτε, τι άλλο να κάμω....? Αγαπώ την την καρτάναν....

Πάει του κώλου..τζαι μάλιστα οϊ του ωραίου....αλλά του γέριμου, του χαμνού με κυτταρίτιδα που δαμέ ίσια με την Αρμίνου. Νομίζω εν με διοικώ καλά... κάπου κάμνω λάθος...τζαι εκατάληξα στο συμπέρασμα ότι εν με ξαναψηφίζω..να πάω να γαμηθώ...εκατάστρεψα με...Έταξα μου καμπόσα  τζαι εγιώ ο μαννός επίστεψα μου...Τζαι έτσι εγγενηθήκαν τα όνειρα τζαι οι προσδοκίες...Αρτσιήθκια με αυκά κροκόδειλου μελάτα πας τα κάρβουνα με συνοδεία μολόχας τηανιτής. Τούτον pretty much ζουμάρει (αλειώς - περιέχει το ζουμίν) πως θωρώ την διακυνέρνησην μου.  Ρε κύριε, έβαλα σε τζιαμε να κάμεις δουλείαν. Έδωκα σου 2 μέτρα κορμίν, με τα σέα του τα μέα του τζαι ούλλον το μπουγιουρτίν του, να το διοικήσεις τζαι έκαμες τα πούττους (οϊ ωραιους αλλά....(άτε να μεν αρκέψω τες περιγραφές πάλε)). Τόσο δύσκολον ήταν ρε κουμπάρε? Αφού εν σου επέρναν το improvisation, γιατί εν εκάμες ότι εκάμαν τζαι οι άλλοι...ότι εκάμαν οι πολλοί...? Αντίγραψε κύριε, αφού είσαι αδκείαβαστος...αντίγραψε...το πολλήν πολλήν να ίσουν παντρεμένος με καμιάν τσούραν, να είσιες τζιαι πέντε-έξι-εφτά κοπελλουδκια τζαι να τράβας τα βιζιά σου. Που ξέρεις? μπορεί να σου άρεσκεν..Αλλά ατού ο Γαβρίλης...οΐ- οΐ - οΐ.. Ε τωρα? Ήντα χαπάρκα? Αν σου κάμω πραξικόπημαν, εν να έχω άδικον?

Εν εκατάφερα να με πείσω για την αξιοπιστίαν μου. Επροσπάθησα να μου τάξω έναν πολλά δυνατόν παρελθόν, αλλά εν με έπεισα ούτε για τούτο. Έναν υποφερτόν παρόν ίσως? Χμμμ κάτι γίνεται...κουλά-κουφά κάτι λαχτά. Εκόντεψαμεν τα σαράντα...Εδκιάβαζα την πελλήν που την πόρταν τζαι τα τριάντα της.....Περασμένα μεγαλεία..Άκου τριάντα...μα πότε ήρταν πότε επεράσαν σιορ?...Πάντως πιστεύκω ότι έχω παραπάνω τσιανς να γινώ πάλε τριάντα παρά σαράντα...αν οΐ ηλικιακά...τουλάχιστον συμπεριφορολογιακά (αμάνα μου ήντα λέξην ήβρα)...Ελληνιστί--ΠΑΛΙΜΠΑΙΔΙΖΩ.